EXIF, IPTC en XMP: welke leest Google
EXIF versus IPTC versus XMP komt neer op twee vragen: wie heeft de data geschreven, en wie leest ze weer uit. EXIF wordt door je camera geschreven en beschrijft de handeling van het fotograferen. IPTC wordt door een mens geschreven en beschrijft de foto zelf, inclusief wie de eigenaar is. XMP is de container die moderne software gebruikt om dat te vervoeren.
Het gevolg weegt zwaarder dan de definities. Google leest IPTC en gebruikt geen EXIF. Als je de velden voor beschrijving en copyright hebt ingevuld die je fotosoftware aanbiedt, is de kans groot dat Google ze nooit heeft gezien.
EXIF, IPTC en XMP in één oogopslag
De drie worden meestal als rivalen gepresenteerd. Ze lijken meer op drie lagen die op verschillende momenten zijn ontstaan, om verschillende redenen, en die door verschillende software worden gelezen.
| Standaard | Waar het voor dient | Wie het schrijft | Wie het weer uitleest |
|---|---|---|---|
| EXIF | De opname zelf: sluiter, lens, tijd, GPS-positie | Je camera of telefoon, automatisch | Foto-apps, kaarttools, bewerkingssoftware. Niet Google Search. |
| IPTC | De foto in woorden beschrijven en vastleggen wie de eigenaar is | Een mens, na de opname | Beeldredacties, stockbureaus en Google Images |
| XMP | Beschrijvende metadata in een uitbreidbaar formaat vervoeren | Bewerkingssoftware en de huidige IPTC-standaard | Professionele fotosoftware, en Google waar het IPTC vervoert |
Eén correctie, want daar komt de meeste verwarring vandaan. XMP is geen concurrerend vocabulaire van IPTC. Het is een formaat, en de huidige IPTC-standaard is erin geschreven. Vragen of je IPTC of XMP moet gebruiken, is als vragen of je in het Nederlands of met inkt moet schrijven. Je kunt in een paar seconden controleren welke blokken je eigen foto bevat.
Waarom een foto drie metadatablokken draagt in plaats van één
Er zijn drie standaarden omdat drie bedrijfstakken, telkens ongeveer een decennium na elkaar, iets anders nodig hadden, en geen van alle het vorige antwoord kon afschaffen.
EXIF kwam van de camerafabrikanten. Het Exchangeable Image File Format wordt beheerd door CIPA, de Camera & Imaging Products Association, en staat inmiddels op Exif 3.1. De taak ervan is de camera zichzelf te laten vastleggen: belichting, brandpuntsafstand, tijdstempel, GPS-positie. Niets in EXIF is ontworpen om door een mens te worden ingetypt.
IPTC kwam uit de nieuwsbranche. De International Press Telecommunications Council had nodig dat persfoto's een bijschrift, een fotograaf, een bronvermelding en een rechtenverklaring meedroegen, want een foto die zonder dat alles op het bureau van een eindredacteur belandt, is onbruikbaar. De standaard bereikte in november 2025 versie 2025.1 en voegde vier eigenschappen toe voor door AI gegenereerde inhoud, dus hij leeft en is geen erfenis.
XMP kwam van Adobe. ExifTool beschrijft het Extensible Metadata Platform als "een op XML/RDF gebaseerd metadataformaat dat door Adobe wordt gepusht". Adobe bouwde het in 2002 en het wordt nu beheerd als ISO 16684. Het slaat alles op als tekenreeksen en groepeert velden in naamruimten, wat het uitbreidbaar maakt waar EXIF vastligt.
ExifTool noemt het oudere binaire IPTC-blok "een ouder meta-informatieformaat dat langzaam wordt uitgefaseerd ten gunste van XMP". De nieuwere IPTC Core-specificatie gebruikt het XMP-formaat, dus de richting staat vast: IPTC-vocabulaire, XMP-container.
Google leest IPTC en negeert EXIF
Dit is het feit dat de vergelijking de moeite waard maakt, en het komt van Google. Op de vraag tijdens de Search Office Hours van januari 2023 hoe belangrijk EXIF-data zijn voor een site waar beeld telt, antwoordde Gary Illyes:
"Google gebruikt EXIF-data op dit moment nergens voor. De enige beelddata, of metadata, die we op dit moment gebruiken is IPTC."
Google's documentatie over beeldlicenties zegt hetzelfde vanaf de andere kant. Die zegt je om IPTC-fotometadata in de afbeelding in te bedden, en noemt de velden die eruit worden gehaald: Copyright Notice, Creator, Credit Line, Web Statement of Rights, Licensor URL en Digital Source Type. EXIF wordt op die pagina niet genoemd.
Een echt bestand met elke beschrijving in het verkeerde blok
Zo pakt dat uit op een echte foto die zorgvuldig is ingevuld: een beschrijving, een titel, een lijst trefwoorden, een met naam genoemde maker en een copyrightregel.
Elk veld in die lijst is een EXIF-tag. ImageDescription, Artist en Copyright horen bij de EXIF-specificatie, en XPTitle en XPKeywords zijn wat Windows Verkenner schrijft als je iets typt in de velden Titel en Labels van het eigenschappenvenster van een bestand. Dat is de valkuil: Windows, en een hoop consumentenfotosoftware, zet beschrijvende tekst in EXIF omdat dat het blok is dat deze programma's altijd al hebben gebruikt.
De naam van de fotograaf, de copyrightregel en de trefwoorden staan dus allemaal op het bestand, en geen ervan staat in IPTC. Een beeldredactie die een bronvermelding zoekt vindt niets, en Google gebruikt er niets van.
Welke van de drie je werkelijk nodig hebt
Je kiest zelden. Je camera schrijft EXIF of je er nu om vraagt of niet, dus de vraag is welke van de andere twee je toevoegt. Redeneer terug vanaf wie je moet bereiken.
- Locatie op het bestand. EXIF, zonder alternatief. GPS-coördinaten staan in het EXIF-blok en niets in IPTC vervangt ze.
- Bronvermelding en copyright die overleven als de foto wordt doorgegeven. IPTC, geschreven in XMP. Hier kost het verkeerde blok je echt iets.
- Een bijschrift of trefwoorden waar software op kan zoeken. Opnieuw IPTC. Trefwoorden die je in het Windows-eigenschappenvenster typt komen in EXIF terecht en blijven daar.
- Plaatsnamen in woorden in plaats van coördinaten. IPTC, dat eigen velden heeft voor stad, sublocatie en land.
Als je beschrijvende velden in EXIF blijken te staan, schrijf dezelfde waarden dan in de IPTC-velden, zodat de velden die Google uitleest gevuld zijn. Welke tags je veilig kunt wijzigen, veld voor veld, staat in onze gids over de fotometadata-tags die je kunt bewerken.
Wat er gebeurt als het bestand je computer verlaat
Alle drie de blokken zitten in het bestand, dus ze houden precies zo lang stand als het bestand zelf. De IPTC-test van voorjaar 2019 onder een tiental sites stelde vast dat Flickr, Dropbox, OneDrive en Google Photos originele bestanden ongeschonden doorlieten, terwijl Facebook, Twitter, Pexels, Pixabay en Unsplash metadata verwijderden uit gedownloade bestanden.
Behandel ingebedde metadata dus als duurzaam voor je eigen archief en voor alles wat je als bestand aflevert, en als optioneel zodra de foto door een platform gaat. Als een coördinaat iets is dat je liever niet publiceert, verwijder dan de locatie voordat je uploadt in plaats van erop te vertrouwen dat het platform dat doet.
